Fistula ani

Een perianale fistel is meestal het overblijfsel van een perianaal abces. Kenmerkend is dat de fistel een periode kent met geringe pijn, gevolgd door een periode van geringe pusproductie met geleidelijk toenemende pijn, waarna er weer een periode optreedt zonder pijn, waarin het lijkt alsof de fistel genezen is.

De meest gebruikte indeling voor peri-anale fistels is de indeling van Parks:

  • Subcutane fistel: loopt vanuit een slijmbeurs in de anus, onderhuids naar de peri-anale huid
  • Submuceuze fistel: loopt vanuit submucosa naar de overgang tussen anus en huid
  • Intersphinctaire fistel: loopt vanuit de ruimte tussen de in- en uitwendige sluitspier naar de overgang van anus en huid
  • Transsphinctaire fistel: loopt vanuit de submucosa dwars door sluitspieren naar de perianale huid
  • Extrasphinctaire fistel: loopt vanuit de endeldarm boven de sluitspieren, door de musc, levator ani naar beneden naar de perianale huid

Welke symptomen kan een fistel geven?

  • Pusproduktie
  • Telkens terugkomende abcessen
  • Pijn rondom de anus
  • Pijn die verergert bij het zitten en bij de stoelgang
  • Koortsperiodes met koude rillingen
  • Algemeen malaisegevoel

Door een buigbare knopsonde in een uitwendige fistel opening te brengen, kan de proctoloog al tastend met een in de anus aangebrachte vinger voelen hoe de fistelgang loopt. Een inwendige fistelopening zoekt de proctoloog met de proctoscoop of het anale speculum, met behulp van een 180 graden gebogen knopsonde.

De arts kan zich echter ook een beeld van de fistelgangen vormen door middel van:

  • endo-echografie van het anale kanaal
  • fistulografie met contrast of inspuiting met methyleenblauw
  • sigmoido- of coloscopie
  • coloninloopfoto
  • darmpassagefoto

Bij een peri-anale fistel is er op één of op enkele centimeters van de anus een fistelopeningetje te zien met enige roodheid in de omgeving. Bij het rectaal toucher komt er soms wat pus tevoorschijn. Niet zelden is er een streng te voelen die lijdt naar de inwendige opening van de fistel. Fistels in de voorzijde van de anus zijn vaak direct en hebben een kort kanaal. Fistels in de achterzijde hebben vaak een veel langer kanaal.

Therapie
De fistel kan operatief behandeld worden, de zogeheten fistelectomie. Hierbij vindt er een excisie plaats van de complete fistel na het opspuiten met kleurstof. Hierna dient het opengelaten gebied per secundam te genezen. Dat wil zeggen de wond wordt gereinigd en beschermd waarna de wond dicht moet groeien.

Bij operatieve methodes bestaat altijd het gevaar dat zenuwen, bloedvaten, maar vooral natuurlijk de sluitspieren beschadigd raken. Ook kan er een recidief (terugkerende) fistel optreden wanneer bij de fistelectomie een zijtak van de fistelgang blijft zitten.

De techniek die in de TwenteHof Kliniek het meest gebruikt wordt bij de behandeling van fistels is de zogeheten Seton-methode. Hierbij wordt een niet oplosbare draad door middel van een sonde door de fistelgang geleid. De sonde met de draad komt via de fistelgang door een andere opening of via de anus naar buiten. Daarna wordt het Seton-draadje dichtgeknoopt. Het Seton-draadje zorgt ervoor dat pus altijd kan afvloeien via de fistelgang zodat de kans op het vormen van nieuwe fistelgangen en/of abcessen zo veel mogelijk wordt beperkt. De patiënt moet elke dag aan dit Seton- draadje trekken, hierdoor snijdt het draad langzaam door de weefsels. Achter het draadje granuleert de fistelgang langzaam dicht met nieuw granulatieweefsel. Op den duur trekt de patiënt het draadje eruit en is de fistel genezen.

Heeft u dergelijke klachten dan is het de hoogste tijd voor een bezoek aan onze proctoloog dokter Wetzels. Er zijn diverse oplossingen voor deze problemen. Bel 074 – 376 44 08 voor een afspraak.